Child theme (motyw potomny) chroni modyfikacje przed aktualizacją motywu. Instrukcja z kodem: dwa pliki, aktywacja, nadpisywanie szablonów i 3 pułapki.
Child theme (motyw potomny) to nakładka na motyw WordPressa: osobny motyw, który dziedziczy cały wygląd i funkcje z motywu głównego, a Twoje modyfikacje przechowuje we własnych plikach. Dzięki temu aktualizacja motywu-rodzica niczego nie nadpisuje. Zakładasz go w 10 minut - wystarczą dwa pliki.
Z tego poradnika dowiesz się, kiedy child theme jest konieczny (a kiedy to zbędna komplikacja), jak go utworzyć krok po kroku z gotowym kodem do skopiowania, jak nadpisywać szablony i style oraz jakie trzy pułapki najczęściej psują wdrożenie.
Aktualizacja motywu nadpisuje wszystkie jego pliki. Jeśli dopisałeś coś w functions.php albo poprawiłeś stopkę w plikach motywu - po aktualizacji zmiany znikają. Alternatywa „nie aktualizować" jest gorsza: stary motyw to dziury bezpieczeństwa (dlaczego to groźne, tłumaczy tekst o aktualizacjach).
Child theme rozwiązuje ten konflikt: rodzic się aktualizuje, Twoje modyfikacje zostają. WordPress najpierw szuka pliku w motywie potomnym, a dopiero gdy go nie znajdzie - sięga do rodzica.
Potrzebujesz, gdy zmieniasz PLIKI motywu: dopisujesz funkcje PHP, nadpisujesz szablony (np. stopkę, wygląd wpisu), dodajesz większe partie CSS.
Nie potrzebujesz, gdy wystarczą wbudowane mechanizmy: „Dodatkowy CSS" w personalizacji, opcje motywu, edytor bloków/builder (Elementor trzyma swoje dane w bazie, nie w plikach - modyfikacje builderem nie giną przy aktualizacji). Zasada: jeżeli nie dotykasz plików - child theme to zbędna komplikacja.
/*
Theme Name: TwojMotyw Child
Template: twojmotyw
*/Pole Template musi być DOKŁADNĄ nazwą katalogu rodzica (małe litery, bez spacji - tak jak nazywa się folder w wp-content/themes). To jedyny punkt, w którym coś się zwykle psuje.
<?php
add_action( 'wp_enqueue_scripts', function () {
wp_enqueue_style( 'parent-style',
get_template_directory_uri() . '/style.css' );
} );Nie chcesz grzebać w plikach? Oficjalna wtyczka Create Block Theme (od zespołu WordPress.org) potrafi wygenerować motyw potomny jednym kliknięciem - efekt jest identyczny z powyższymi dwoma plikami.
W nowych motywach blokowych (np. Twenty Twenty-Four i nowszych) większość zmian wykonasz w Edytorze witryny, a WordPress zapisuje je w bazie - aktualizacja motywu ich nie rusza. Child theme pozostaje potrzebny, gdy chcesz modyfikować pliki: theme.json, własne wzorce czy PHP. Tworzy się go tak samo (style.css z polem Template), a plik theme.json childa nadpisuje ustawienia rodzica.
Przed pierwszą zabawą z plikami zrób kopię zapasową - a jak po edycji functions.php zobaczysz biały ekran, ratuje instrukcja WSOD. Całość wiedzy o WP: WordPress dla firm.
Nie w zauważalny sposób - to jeden dodatkowy arkusz stylów i sprawdzenie ścieżki pliku. Jeśli strona działa wolno, przyczyny szukaj gdzie indziej: w cache, obrazach i wtyczkach (zobacz 9 sposobów na przyspieszenie WordPressa).
Tak i warto: utwórz childa, przenieś do niego swoje modyfikacje (dopisane funkcje do functions.php childa, zmienione szablony jako kopie), a następnie przywróć rodzica do czystej wersji (nadpisz plikami z oryginalnej paczki). Od tej pory aktualizacje są bezpieczne.
Nie - child theme jest Twój i żaden automat go nie zmienia. Aktualizujesz wyłącznie rodzica. Jedyne zadanie okresowe: po dużych wydaniach rodzica sprawdź, czy nadpisane przez Ciebie szablony nie wymagają odświeżenia względem nowych wersji.
Child przestanie działać - dziedziczy z rodzica wszystko, czego sam nie ma. Rodzic musi pozostać zainstalowany (ale nieaktywny). Przy przenoszeniu strony na inny hosting kopiuj oba motywy.
Tak - to zwykły motyw: spakuj katalog i wgraj na inną instalację z tym samym rodzicem. Przy wielu własnych stronach na jednym serwerze rozważ też WordPress Multisite (kiedy ma sens).
Wszystkie poradniki z kategorii: WordPress